Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΡΓΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ
ΤΟΥ ΝΕΩΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
1830 - 2010
ΑΡΧΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
(17.000 λήμματα, 7.000 φωτογραφίες, 3Χ700 σελίδες)


Η έκδοση περιλαμβάνει σε τρεις τόμους τις σημαντικότερες προσωπικότητες του Ελληνισμού που έδρασαν σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής στην Ελλάδα και την Κύπρο: πολιτική, οικονομία, εκκλησία, επιστήμη, παιδεία, γράμματα, τέχνες κ.ά. Περιέχονται σύντομα βιογραφικά σημειώματα, επιλεγμένα με αξιολογικά κριτήρια, για περίπου 17.000 πρόσωπα και 7.000 ενδεικτικά φωτογραφικά πορτρέτα. Κυκλοφόρησε το 2011
από τις Εκδόσεις Μέτρον με διευθυντές σύνταξης τους Δημοσθένη Κούκουνα και Νατάσα Κούκουνα. Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο HISTORIA, Υψηλάντου 5, Κολωνάκι, τηλ. 210  7255962.


Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ (1896-1902)



ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ



Οικονομίδης Προκόπιος (1837-1902). Μητροπολίτης Αθηνών. Γεννήθηκε στα Δουμενά Καλαβρύτων. Σπούδασε στη Θεολογική και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη Θεολογική Ακαδημία Μόσχας και στα Πανεπιστήμια Γενεύης και Χαϊδελβέργης. Το 1880 εξελέγη υφηγητής Ιστορίας των Δογμάτων στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και από το 1891 δίδαξε ως τακτικός καθηγητής. Υπήρξε καθηγητής θρησκευτικών του διαδόχου Κωνσταντίνου και των άλλων πριγκίπων. Από το 1884 υπηρέτησε ως αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Τον Οκτώβριο 1896 εξελέγη Μητροπολίτης Αθηνών. Παρά τα πλούσια μορφωτικά και διοικητικά προσόντα του, υποχρεώθηκε εκ των πραγμάτων να παραιτηθεί στις 8 Νοεμβρίου 1901, όταν σημειώθηκαν τα αιματηρά γεγονότα που έμειναν γνωστά ως «Ευαγγελικά». Στη συνέχεια αποσύρθηκε στη Μονή Φανερωμένης της Σαλαμίνας και πέθανε ένα χρόνο αργότερα στην Αθήνα, ύστερα από ασθένεια. Έγραψε μεταξύ άλλων: «Κριτική ερμηνεία της ευαγγελικής ρήσεως Ο Υιός του Ανθρώπου» 1878, «Λόγος εισιτήριος εις την Ιστορίαν των Δογμάτων» 1881.
Δ. Κούκουνας
Πηγή:
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΩΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ 1830-2010
ΑΡΧΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
Εκδόσεις Μέτρον, Αθήνα 2011, Β΄ Τόμος

ΝΕΟΦΥΤΟΣ (1850-61)



ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΝΕΟΦΥΤΟΣ



Μεταξάς Νεόφυτος (1762-1861). Μητροπολίτης Αθηνών. Γεννήθηκε στην Αθήνα, γόνος αρχοντικής οικογένειας του τόπου. Το 1792 χειροτονήθηκε διάκονος στη Μονή Πεντέλης, στην οποία δίδασκε στα παιδιά της περιοχής. Έζησε για λίγα χρόνια στην Κωνσταντινούπολη και το 1803 εξελέγη Επίσκοπος Ταλαντίου με έδρα την Αταλάντη. Με την έκρηξη της Επανάστασης του 1821 δραστηριοποιήθηκε και πρωτοστάτησε στον αγώνα. Έλαβε μέρος στις επαναστατικές συνελεύσεις και το 1824, ύστερα από απόφαση του Εκτελεστικού, ανέλαβε τοποτηρητής των Επισκοπών Παροναξίας και Αθηνών. Το 1833, όταν ανακηρύχθηκε το αυτοκέφαλο της Ελλαδικής Εκκλησίας, ονομάσθηκε Επίσκοπος Αττικής, ενώ το 1850, οπότε αναγνωρίσθηκε το αυτοκέφαλο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, έλαβε τον τίτλο του Μητροπολίτη Αθηνών και διορίσθηκε πρώτος και μόνιμος πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Έγραψε βιβλία και άρθρα θεολογικού και ιστορικού περιεχομένου.
Δ. Κούκουνας
Πηγή:
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΩΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ 1830-2010
ΑΡΧΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
Εκδόσεις Μέτρον, Αθήνα 2011, Β΄ Τόμος

ΓΕΡΜΑΝΟΣ (1889-96)



ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΓΕΡΜΑΝΟΣ



Καλλιγάς Γερμανός (1844-96). Μητροπολίτης Αθηνών. Γεννήθηκε στην Κεφαλληνία και σε ηλικία 17 ετών χειροτονήθηκε στην Πάτμο διάκονος. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή Χάλκης και στη συνέχεια υπηρέτησε ως πρωτοσύγκελος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και από το 1880 ως εφημέριος της Ορθόδοξης Κοινότητας Μασσαλίας. Το 1884 εξελέγη Μητροπολίτης Κεφαλληνίας και το 1889 Μητροπολίτης Αθηνών. Ίδρυσε τον «Ιερό Σύνδεσμο» και υπήρξε εκ των θεμελιωτών της Εταιρείας Φίλων του Λαού. Ενίσχυσε το φιλανθρωπικό έργο της εκκλησίας, ενώ αντιτάχθηκε τόσο στις διάφορες απόπειρες παρεμβάσεων της πολιτείας, όσο και στη δραστηριότητα των ουνιτών.
Δ. Κούκουνας



Πηγή:
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΩΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ 1830-2010
ΑΡΧΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
Εκδόσεις Μέτρον, Αθήνα 2011, Β΄ Τόμος

ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ (1874-89)



ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ



Γεωργιάδης Προκόπιος (1813-89). Μητροπολίτης Αθηνών. Γεννήθηκε στο Αίγιο, όπου χειροτονήθηκε διάκονος και στη συνέχεια σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε στο Πανεπιστήμιο Βιέννης, αφού χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Από το 1842 υπηρέτησε ως εφημέριος της ελληνικής εκκλησίας της Βιέννης και ταυτόχρονα ως δάσκαλος στο εκεί ελληνικό σχολείο, ενώ μετά την επάνοδό του δίδαξε στο Διδασκαλείο Αθηνών. Το 1852 εξελέγη Μητροπολίτης Μεσσηνίας και το 1874 Μητροπολίτης Αθηνών, ενώ αμέσως μετά ξέσπασαν τα λεγόμενα «σιμωνιακά».
Δ. Κούκουνας
Πηγή:
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΩΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ 1830-2010
ΑΡΧΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
Εκδόσεις Μέτρον, Αθήνα 2011, Α΄ Τόμος

ΘΕΟΦΙΛΟΣ (1862-73)



ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΘΕΟΦΙΛΟΣ



Βλαχοπαπαδόπουλος Θεόφιλος (1790-1873). Μητροπολίτης Αθηνών. Γεννήθηκε στην Πάτρα και με σύσταση του Παλαιών Πατρών Γερμανού σπούδασε στην Πατριαρχική Σχολή Κωνσταντινούπολης, από την οποία αποφοίτησε το 1819 και χειροτονήθηκε διάκονος. Υπηρέτησε ως διάκονος του Μητροπολίτη Γερμανού και μετά την ιστορική συνάντηση της Βοστίτσας τον συνόδευσε στην Ιταλία. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Πάτρα και μέχρι το 1828 υπήρξε επίτροπος του χηρεύοντος μητροπολιτικού θρόνου. Το 1832 διορίσθηκε τοποτηρητής και πρωτοσύγκελος στη Μητρόπολη Πατρών, παραμένοντας ως πρωτοσύγκελος μέχρι το 1851, οπότε εξελέγη Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Το 1862 εξελέγη Μητροπολίτης Αθηνών.
Δ. Κούκουνας
Πηγή:
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΩΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ 1830-2010
ΑΡΧΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
Εκδόσεις Μέτρον, Αθήνα 2011, Α΄ Τόμος

ΜΙΣΑΗΛ (1861-62)



ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΜΙΣΑΗΛ



Αποστολίδης Μισαήλ (1789-1862). Μητροπολίτης Αθηνών. Γεννήθηκε στα Χανιά και από νεαρής ηλικίας εισήχθη στη Μονή Γωνιάς στην Κρήτη, όπου έμαθε τα πρώτα γράμματα και χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Από εκεί πήγε στη Σμύρνη και υπήρξε μαθητής του Κωνσταντίνου Οικονόμου στο Φιλολογικό Γυμνάσιο, ενώ το 1815 κλήθηκε από την Ελληνική Κοινότητα Βιέννης και ανέλαβε εφημέριος του εκεί ορθόδοξου ναού και παράλληλα δάσκαλος, επισύροντας για το ήθος του την προσοχή του τσάρου της Ρωσίας Αλεξάνδρου Α΄, ο οποίος τον παρασημοφόρησε. Δύο χρόνια αργότερα τον κάλεσε η Ελληνική Κοινότητα Τεργέστης και εγκαταστάθηκε εκεί επί 15 χρόνια ως εφημέριος και δάσκαλος. Το 1832 τον κάλεσε στο Μόναχο ο βασιλιάς της Βαυαρίας Λουδοβίκος για να διδάξει την ελληνική γλώσσα στον νεοεκλεγέντα βασιλιά της Ελλάδος Όθωνα, τον οποίο και ακολούθησε όταν έφθασε στην Ελλάδα. Καθώς κατά την παραμονή του στη Βιέννη και την Τεργέστη είχε μάθει λατινικά, γερμανικά και γαλλικά, χρησιμοποιήθηκε από το ελληνικό κράτος για να διδάξει σε διάφορα σχολεία και του ανατέθηκε η διεύθυνση της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής. Όταν το 1837 ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο Αθηνών υπήρξε ένας από τους πρώτους 28 καθηγητές που διορίσθηκαν, ενώ το 1850 διορίσθηκε και γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Ήταν τοποθετημένος υπέρ του αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ελλάδος και τις θέσεις του υποστήριξε αποτελεσματικά στην Κωνσταντινούπολη και στην Πετρούπολη, όπου στάλθηκε για να αναγνωρισθεί η Ελλαδική Εκκλησία. Το 1852 εξελέγη Μητροπολίτης Πατρών και το 1861 Μητροπολίτης Αθηνών. Υπήρξε συνιδρυτής της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας.
Δ. Κούκουνας
Πηγή:
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΩΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ 1830-2010
ΑΡΧΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
Εκδόσεις Μέτρον, Αθήνα 2011, Α΄ Τόμος